6 Haziran 2014

Ayaklarımı uzatmışım denize. Hafif bir meltem, yaz akşamı serinliği havadaki.. İzmir bir hamak sanki, gözümü kapatıp kendimi rüzgârına bıraktığım. Önümden bir simitçi geçiyor “Gevreeeek” diyerek. Nefesimi tutup, gözlerimi kapıyorum. Karşımda Karşıyaka göz kırpıyor.. Resim

İzmir tüm dinginliğiyle karşılıyor beni, yaşamın bilgeliğini saklıyor gibi. Uçaktan indiğim anda hayatım yavaşlıyor az biraz.Daha bir keyifli, daha bir sakin..Çok sevdiğim bir İzmirli’nin hep dediği gibi: SAKİN !

Benim gibi İstanbul’un karmaşasına alışan bir “yang” için zor geliyor sakinliğe alışmak, durulmak. Ve fakat, tabi mümkün..

İzmir’de yediğim yemeğin tadı bir başka, acelesiz, lokma lokma. İçtiğim kahve daha bir keyifli sanki, yudum yudum..

Hayatımın en uzun ve en güzel sayfasını İzmir’de kapatıyorum. Son kez toparlıyorum kafamı ve lisans hayatımın son makalesini teslim ediyorum..

Son kez ve uykulu gözlerle..

Ve uzun zamandır ilk kez, uzun uzun uyuyorum. Gözlerimi bu gece İzmir’in mavisine kapıyorum..

Annemin üniversite yıllarını otostopla gezerek geçirdiği İzmir, benim gözümde hep Mavi.

Kavak Yelleri mavisi, üniversite yılları, yaz akşamları..

Yıllardır İzmir’i içimde büyütmüşüm ben; görmeden, bilmeden, kokusunu duymadan.. Tanımaktan korkmuşum içten içe o hayalimdeki şehri belki de hep; “Ya hayal ettiğim gibi değilse” diye. Taa ki Nisan 2013’e kadar..

Öyle güzel, öyle bahar karşılıyor ki beni İzmir, en mutlu, en güneşli, en medeni haliyle..Belki de en sakin..

Her ne kadar bulutlu olsa da hava, deniz hep mavi..İzmir hep dingin!  İnsanların yüzünde hep bir memnuniyet gülümsemesi, sıcacık bir tebessüm..

Son beş sene geçiyor gözümün önünden. Zaman ne çabuk geçmiş, hayat, hayatlarımız ne çok değişmiş..

“Isn’t it funny how day by day nothing changes, but when we look back everything’s different?”

Aslında her gün bir öncekinin tekrarı gibiyken, geriye dönüp baktığımızda, ne biz aynıyız ne de hayatlarımız..

En iyi Efes’li Heraklitos anlatmış sanırım değişimi..

“Değişmeyen tek şey değişimin kendisi” değil mi?

Biz bilmesek de, hayat en güzel senaryoyu yazıyor her zaman.                                    Değişime direnmek ve korkmak değişimden, birer yanılsama..

İstediği kadar değişsin hayat.                                                                                                                Benim içim hep MAVİ !