Bazen kabul etmek gerek.
Yorgun
Keyifsiz
Durgun
Ve kimi zaman mutsuz olduğunu.
Olabileceğini..
Olmaya hakkının olduğunu
Ve bu duyguların, sahile vuran birer dalga gibi, gelip geçici olduğunu.
Ve fark etmek gerek;
Yorgunluğun da
Keyifsizliğin de
Durgunluğun da
Ve kimi zaman mutsuzluğun da
“İnsan” için olduğunu..
Ve takılmadan izleyebilmek.
Dışarıdan olan biteni izleyen, yargısız bir tanık gibi..
Duyguların gelip, gittiğini.

Acıyı fark edebilmek ve bu farkındalığa takılmadan tanık kalabilmek..
Nedenini sorgulamadan
Üzerine çok kafa yormadan
Ve fakat,
Kalbin sesine kulak vererek..