30 Nisan 2018

Hayat,

Nefes gibi bi’ anlık.

Bi’ nefesle değişebilecek kadar.

Bazen bir cümle dudaklardan dökülen..

“Yıllar geçmiş..Nasılsın?”

Bazen an’lık bir karşılaşma, tesadüf sandığımız.

Aklımıza düşen, kalbimize düşen bi’ an, hayatımızı kimi zaman alt üst eden.

Ve yıllar sonra baktığımızda, bir yutkunma ile andığımız..

Bazen bir bakış..

Boğazdan geçmeyen bir kaç lokma.

Bir kaç kelime..

Aslında kastedilmeyen,

Kendimizi korumak, kendimize kendimize kanıtlamak için sarf ettiğimiz;

“Ben mi, çok iyiyim. Ya sen? ”

Bir telefon belki, uzaklardan gelen.

Ve inandığımız herşeyi paramparça eden.

Bir an..

İçimizdeki kuşları göçüren.

Öylesine bi’ teklif bazı bazı;

“Sana bir kahve ısmarlayayım..”

Çoğu zaman önemi yaşanırken fark edilmeyen.

Bir an.

Kendisinden sonraki her an’ı etkileyen.

Haritayı açıp önümüze koyduğumuz,

Ve bir an’lık da olsa, kalbimizin yolumuz olmasına izin verdiğimiz,

Bir an.

Sıradan..

Bir kaç cümle.

Her gün kurduklarımıza benzeyen..

..

“Ben gidiyorum..Benimle gelir misin?”